وجودم بغضی ست در گلوی هستی ام،
                                    از جنس شمع
بی قرار بهانه ای ست در میانش،
                                    از جنس نخ
تا بگرید،
جاری شود به عمر...
که دل هستیم سبک شود...
                                       از من!